بحران برق یا بحران مدیریت؟ صنعت خوزستان در آستانه خاموشی!
افق اخبار؛ خوزستان قلب انرژی کشور است؛ استانی که بر دوش خود بار سنگین نفت، گاز، برق و صنایع مادر را میکشد. اما همین استان امروز درگیر پارادوکسی تلخ است: در حالی که تولیدکننده اصلی انرژی کشور است، صنایع آن یکی پس از دیگری قربانی قطعیهای مکرر برق میشوند. این وضعیت بیش از هر […]
افق اخبار؛ خوزستان قلب انرژی کشور است؛ استانی که بر دوش خود بار سنگین نفت، گاز، برق و صنایع مادر را میکشد. اما همین استان امروز درگیر پارادوکسی تلخ است: در حالی که تولیدکننده اصلی انرژی کشور است، صنایع آن یکی پس از دیگری قربانی قطعیهای مکرر برق میشوند. این وضعیت بیش از هر چیز نشاندهنده ضعف مدیریت و ناکارآمدی شرکت برق منطقهای استان است؛ شرکتی که به جای برنامهریزی پایدار، سادهترین راه را انتخاب کرده و هر بار با خاموش کردن صنعت، صورتمسئله را پاک میکند.
نتیجه این سیاستهای مقطعی چیزی جز خسارتهای سنگین برای صنایع استان نبوده است. توقف خطوط تولید در صنایع بزرگ، زیان میلیارد دلاری به همراه دارد و چرخه زنجیرههای ارزش را از کارگاههای کوچک تا کارخانههای مادر و بزرگ مختل میکند. هر بار که برق قطع میشود، نه تنها دستگاهها و تجهیزات آسیب میبینند، بلکه فرصتهای شغلی هزاران کارگر و کارمند به خطر میافتد. امروز دیگر قطعی برق در خوزستان فقط یک مشکل فنی نیست؛ تهدیدی جدی برای اشتغال، امنیت اجتماعی و آینده سرمایهگذاری در استان است.
شرکت برق منطقهای خوزستان باید پاسخ دهد که چگونه در استانی که میزبان بزرگترین نیروگاههای برقآبی و حرارتی کشور است، صنایع مجبور به تعطیلی میشوند؟ چرا به جای توسعه ظرفیت نیروگاهی، سرمایهگذاری در انرژیهای تجدیدپذیر، مدیریت هوشمند مصرف و برخورد جدی با ماینرهای غیرمجاز، سادهترین و پرهزینهترین راه یعنی قطع برق صنایع انتخاب میشود؟ آیا این تصمیم نشانه مدیریت کارآمد است یا اعترافی آشکار به ضعف و بیبرنامگی؟
آنچه امروز صنعت خوزستان را بیش از هر چیز دیگر زمینگیر کرده، کمبود انرژی نیست، بلکه مدیریت نادرست آن و سیاست ضعیف مدیریتی است. خاموشی صنایع به اسم مدیریت مصرف، در عمل چیزی جز انتقال بحران به حوزه تولید نیست؛ بحرانی که در نهایت دود آن هم به چشم مردم میرود، زیرا وقتی کارخانهها متوقف شوند، اشتغال تهدید میشود، درآمدهای ملی کاهش مییابد و فشار تورمی بر جامعه بیشتر میشود.
صنعت خوزستان با همه ظرفیتها و سرمایههای عظیم انسانی و طبیعیاش سزاوار آن نیست که قربانی بیبرنامگی شرکت برق شود. این استان نیازمند سیاستی پایدار و آیندهنگر در مدیریت انرژی است، نه راهحلهای موقتی و پرهزینهای که هر تابستان تکرار میشوند. مردم و فعالان صنعتی حق دارند از شرکت برق خوزستان بپرسند: تا کی قرار است چرخ صنعت به بهای خاموشی خانهها از حرکت بازبایستد؟ و آیا این روش، جز تخریب صنعت و تهدید اشتغال، دستاورد دیگری هم دارد؟
لازم است وزارت نیرو و وزارت صمت به طور جدی به وضعیت مدیریتی برق در خوزستان وارد کند.